Door Reindert Klaas Visser:

Mijn Herinneringen aan opa en oma Visser

Bij deze wil ik proberen mijn herinneringen die ik aan mijn grootvader Reindert Visser heb op papier te zetten.

Toen ik werd geboren, had ik zoaks meestal gebruikelijk twee grootvaders, een van moederskant en een van vaderskant. Mijn grootvader van moederskant Paulus Kuijper overleed op 4 mei 1938 zodat ik net een jaar oud aan hem geen tastbare herinneringen heb. Ik heb echter nog Reindert Visser asl grootvader goed gekend.

Hoe was mijn opa. Ik was het eerste kleinkind en ben ook nog naar hem vernoemt en kom dus al bij mijn geboorte wat mijn opa betreft niet meer kapot Mijn eerste herinnering aan hem beginnen eidn 1944 aan het einde van de tweede wereldooorlog.Ik was toen ongeveer 7 jaar. Ik moet eigenlijk eerst nog even aangeven dat mijn moeder,zusje en ik als wij in Harlingen waren altijd logeerrden bij oma Kuijpers, en bijna dagelijks op bezoek gingen bij opa en oma Visser in de Adminiraal Stellingwerfstraat. Om nog iets te zeggen over opa Visser is het belangrijk te weten dat er ook nog een oma Visser was.

Als Loods en dus veel van huis kwam de opvoeding van de kinderen vooral terecht bij oma v=Visser. Deze hanteerde voor het toch vwel grote gezin (6 kinderen) een zekere gestrengheid. Zij regelde de zaken binnen het gezin en opa had ook wel zijn invloed, maar oma loste de zaken binnen het gezin zelf op. Het werd hem verteld maar iets doen was mestal niet m eer nodig.

Opa Visser was een kieve opa. Ik weet nog dat ik aan het eind van de oorlog in Harlingen was. Er was in Amsterdam niet veel meer te eten, in Harlingen ging dit nog wel daar heb ik ook de bevrijding meegemaakt. Bij opa en oma Visser kwam ik in die tijd veel over de vloer, maar opa en oma Visser vonden eigenlijk dat ik naar school moest. Zij zetten dit door en zo ben ik nog een tijdje leerling geweest op de Julianaschool.Dit was achteraf heel goed omdat ik hierdoor na de oorlog weer in Amsterdam op school geen al te grote leerachterstand heb opgelopen.

Als Kind zijn mij de zorgen van opa en oma niet opgevallen. Maar ik geef het je maar te doen twee zoons en een schoonzoon op zee, een zoon naar een kamp in duitsland en ook nog de jongste zoon die altijd bij een razzie moest onderduiken in een kunstig gemaakte schuilplaats op zolder.

Deze zoon ook een Reindert moest later ook nog naar het toenmalige Indie, zodat je gerust kunt zeggen dat de jaren tussen 1940 en 1948 binnen het hele gezin als geheel niet de beste zijn geweest.

Ik herinner me toch ook nog een leuk voorval aan het eind van de oorlog. Oma Kuijper woonde in de Westerstraat waar aan het eind een koelhuis stond vol met geslachte halve varkens. Dit koelhuis moest leeg, de varkens werden op karren geladen en door de Duitsers afgevoerd. Hiervoor werden de bewoners uit de buurt gehaald die de karren moesten laden. Deze zetten echter bij het doorgeven van de varkens soms een varken achter hun rug. Dit werd dan door de toekijkende buren snel naar huis gebracht. Ik kreeg er ook een te pakken en ben de volgende dag met een emmer vol varkensvlees naar opa Visser gegaan die wel raad mee wist.

Toen de oorlog was afgelopen ben ik met opa als loods op en sleepboot met daarachter een rijnaak vol kinderen, die het laatste deel van de oorlog in Friesland wegens voedselgebrek in Amsterdam en Rotterdam haaden doorgebracht via de Waddenzee en het Noordhollands Kanaal naar Amsterdam teruggevaren, een hele belevenis.