Door Ton Engels

Lieve Opa Visser                   Hellevoetsluis 10-08-2003

Ik zal nooit vergeten, hoe we samen op Uw fiets naar de postboot gingen, ik zat achterop. En de manier waarop U op de fiets sprong aan de zijkant van het achterwiel zat een uitsteeksel waarop U eerst Uw ene en dan het andere . Ik vergeet ook niet de tijd met Cora, het Maltezer leuwtje niet, die toen ik op zijn stoel ging zitten mij in mijn wang beet, vanwaar ik nog een litteken van in mijn wang heb.

Het was ook altijd fijn als je weer thuis kwam, dan zat ik op je knie, en had altijd je velletje onder je kin te pakken. Ook herinner ik me nog van de oorlog, dat je me weghild van de Duitsers in de Adminiraal Stellingwerffstraat, toenm Ome Rein onder het luik op zolder zat.

Het is erg jammer, dat je zo vlug bij ons wegging, maar helaas hebben we dat niet in de hand. Overal lag er een pruimpje van U. Jammer dat Mamma zo weinig van haar kleinkinderen geniten heeft, gelukkig toch nog even van Pete, en ik ben erzeker van dat toen zij hoorde dat Anke geboren is, dat ze met die gedachte gestorven is.

Ik zal altijd U in de herinnering hiouden.

Ton